Erant in eā legiōne fortissimī virī, centuriōnēs, quī iam prīmīs ōrdinibus adpropinquārent, T. Pullō et L. Vorēnus. Hī perpetuās inter sē contrōversiās habēbant uter alterī anteferrētur, omnibusque annīs dē locō summīs simultātibus contendēbant. Ex hīs Pullō, cum ācerrimē ad mūnītiōnēs pūgnārētur, “Quid dubitās,” inquit, “Vorēne? aut quem locum tuae probandae virtūtis exspectās? Hic diēs dē nostrīs contrōversiīs iūdicābit.” Haec cum dīxisset, prōcēdit extrā mūnītiōnēs, quāque pars hostium cōnfertissima est vīsa inrumpit. Nē Vorēnus quidem sēsē tum vallō continet, sed omnium veritus exīstimātiōnem subsequitur. Mediocrī spatiō relictō Pullō pīlum in hostīs immittit atque ūnum ex multitūdine prōcurrentem trāicit; quō percussō et exanimātō hunc scūtīs prōtegunt hostēs, in illum ūniversī tēla coniciunt neque dant prōgrediendī facultātem. Trānsfīgitur scūtum Pullōnī et verūtum in balteō dēfīgitur. Āvertit hic cāsus vāgīnam et gladium ēdūcere cōnantī dextram morātur manum, impedītumque hostēs circumsistunt. Succurrit inimīcus illī Vorēnus et labōrantī subvenit. Ad hunc sē cōnfestim ā Pullōne omnis multitūdō convertit; [illum verūtō trānsfīxum arbitrantur]. Gladiō comminus rem gerit Vorēnus atque ūnō interfectō reliquōs paulum prōpellit; dum cupidius īnstat, in locum dēiectus īnferiōrem concidit. Huic rūrsus circumventō subsidium fert Pullō, atque ambō incolumēs complūribus interfectīs summā cum laude sēsē intrā mūnītiōnēs recipiunt. Sīc fortūna in contentiōne et certāmine utrumque versāvit ut alter alterī inimīcus auxiliō salūtīque esset, neque dīiūdicārī posset uter utrī virtūte anteferendus vidērētur.
Gradus IVLitterae
Textus et quantitātēs ex ēditiōne Greenough (1898), rēgulīs nostrīs adhibitīs. Fontēs et ratiō ēdendī →