Hīs rēbus gestīs, Labiēnō in continente cum iii legiōnibus et equitum mīlibus duōbus relictō, ut portūs tuērētur et reī frūmentāriae prōvidēret, quaeque in Galliā gererentur cōgnōsceret cōnsiliumque prō tempore et prō rē caperet, ipse cum v legiōnibus et parī numerō equitum, quem in continentī relīquerat, ad sōlis occāsum nāvīs solvit; et lēnī Āfricō prōvectus mediā circiter nocte ventō intermissō, cursum nōn tenuit; et longius dēlātus aestū ortā lūce sub sinistrā Britanniam relictam cōnspexit.
Tum rūrsus aestūs commūtātiōnem secūtus rēmīs contendit ut eam partem īnsulae caperet quā optimum esse ēgressum superiōre aestāte cōgnōverat. Quā in rē admodum fuit mīlitum virtūs laudanda, quī vectōriīs gravibusque nāvigiīs nōn intermissō rēmigandī labōre longārum nāvium cursum adaequārunt. Accessum est ad Britanniam omnibus nāvibus merīdiānō ferē tempore; neque in eō locō hostis est vīsus, sed, ut posteā Caesar ex captīvīs cōgnōvit, cum māgnae manūs eō convēnissent, multitūdine nāvium perterritae, quae cum annōtinīs prīvātīsque, quās suī quisque commodī fēcerat, amplius dccc ūnō erant vīsae tempore, ā lītore discesserant ac sē in superiōra loca abdiderant.