Caesar in Belgiō cum hiemāret, ūnum illud prōpositum habēbat, continēre in amīcitiā cīvitātēs, nūllī spem aut causam dare armōrum.
Nihil enim minus volēbat quam sub dēcessū suō necessitātem sibī aliquam impōnī bellī gerendī, nē, cum exercitum dēductūrus esset, bellum aliquod relinquerētur quod omnis Gallia libenter sine praesentī perīculō susciperet.
Itaque honōrificē cīvitātēs appellandō, prīncipēs maximīs praemiīs adficiendō, nūlla onera nova iniungendō dēfessam tot adversīs proeliīs Galliam condiciōne pārendī meliōre facile in pāce continuit.