Vercingetorīx, priusquam mūnītiōnēs ab Rōmānīs perficiantur, cōnsilium capit omnem ab sē equitātum noctū dīmittere. Discēdentibus mandat ut suam quisque eōrum cīvitātem adeat omnīsque quī per aetātem arma ferre possint ad bellum cōgant. Sua in illōs merita prōpōnit, obtestāturque ut suae salūtis ratiōnem habeant, neu sē optimē dē commūnī lībertāte meritum in cruciātum hostibus dēdant. Quod sī indīligentiōrēs fuerint, mīlia hominum dēlēcta LXXX ūnā sēcum interitūra dēmōnstrat. Ratiōne initā frūmentum sē exiguē diērum XXX habēre, sed paulō etiam longius tolerāre posse parcendō. Hīs datīs mandātīs, quā nostrum opus intermissum, secundā vigiliā silentiō equitātum dīmittit; frūmentum omne ad sē referrī iubet; capitis poenam eīs quī nōn pāruerint cōnstituit; pecus, cuius māgna erat cōpia ā Mandubiīs compulsa, virītim distribuit; frūmentum parcē et paulātim mētīrī īnstituit; cōpiās omnīs quās prō oppidō conlocāverat in oppidum recipit. Hīs ratiōnibus auxilia Galliae exspectāre et bellum administrāre parat.
Gradus IVLitterae
Textus et quantitātēs ex ēditiōne Greenough (1898), rēgulīs nostrīs adhibitīs. Fontēs et ratiō ēdendī →